Wspomnienia
Krystyna Fetkowska‑Mielnik (1931‑2021)
Pani Profesor dr hab. n. med. Krystyna Fetkowska‑Mielnik należała do tych ludzi nauki, którzy łączyli w sobie wiedzę naukową i cechy dobrego nauczyciela akademickiego oraz zdolnego organizatora. Cechowała ją ogromna pracowitość i zdyscyplinowanie, wielostronność zainteresowań, wrażliwość na sprawy ludzkie oraz troska o stan uzębienia najmłodszych pacjentów. Z wielkim zaangażowaniem i oddaniem realizowała swoje zadania nauczyciela akademickiego. Po przejściu na emeryturę nadal pracowała naukowo i brała udział w życiu naukowym i organizacyjnym lubelskiego środowiska akademickiego. Pani Profesor zyskała wielki autorytet wśród władz uczelni, kolegów, współpracowników, studentów oraz pacjentów. Szacunkiem darzyło ją całe ogólnopolskie środowisko stomatologiczne.
Krystyna Fetkowska urodziła się 28 kwietnia 1931 roku w Bielawach k. Opoczna w zasłużonej i patriotycznej rodzinie inteligenckiej. Ojciec Stanisław Fetkowski był więźniem politycznym obozów Auschwitz‑Birkenau, Sachsenhausen, Mauthausen w latach 1943‑1945, zginął 24 kwietnia 1945 roku w obozie w Mauthausen. Krystyna Fetkowska, po otrzymaniu świadectwa dojrzałości w Państwowym Gimnazjum i Liceum w Warszawie, rozpoczęła studia na Wydziale Lekarskim Akademii Medycznej w Warszawie, które ukończyła w 1953 roku, uzyskując dyplom lekarza dentysty. W październiku 1953 roku rozpoczęła pracę w Klinice Stomatologii Akademii Medycznej w Lublinie jako asystent.
W 1963 roku na Wydziale Stomatologii Akademii Medycznej w Poznaniu, na podstawie dorobku naukowego i obronionej rozprawy doktorskiej zatytułowanej „Rola pierwiastków śladowych w badaniach próchnicy zębów”, otrzymała stopień doktora nauk medycznych. Posiadała specjalizację II stopnia z zakresu stomatologii zachowawczej i z zakresu stomatologii dziecięcej. W 1979 roku na podstawie rozprawy habilitacyjnej „Badania nad kariostatycznym działaniem fluoru na twarde tkanki zęba” uzyskała stopień naukowy doktora habilitowanego nauk medycznych. Tytuł naukowy profesora otrzymała w 1987 roku, a stanowisko profesora zwyczajnego w 1994 roku.
W 1981 roku rektor lubelskiej Akademii Medycznej powołał Katedrę i Zakład Stomatologii Wieku Rozwojowego, której kierownictwo powierzono Pani Profesor Krystynie Fetkowskiej‑Mielnik. Nastąpił okres organizacji katedry i zakładu, wyposażania w aparaturę specjalistyczną, szkolenia kadry naukowej i dydaktycznej, wykładów i ćwiczeń ze studentami z zakresu stomatologii wieku rozwojowego. Wieloletnie wysiłki i starania kierownika katedry i zakładu o poprawę bazy lokalowej zostały po latach uwieńczone sukcesem. W 1997 roku Katedra i Zakład Stomatologii Wieku Rozwojowego zmieniły siedzibę i zostały przeniesione do nowych pomieszczeń w byłym Instytucie Pediatrii. Nowe pomieszczenia korzystnie zmieniły warunki leczenia dzieci i młodzieży. Nowoczesny sprzęt umożliwił europejski standard terapii, upodobnił stanowiska pracy lekarzy do spotykanych w krajach Europy Zachodniej. Znakomita jakość zainstalowanych urządzeń oraz rozmieszczenie stanowisk służących diagnostyce i terapii stomatologicznej pozwalały na ergonomiczną pracę zespołu, a pacjentom gwarantowały wolne od stresu zabiegi. Utworzono świetnie wyposażoną tzw. salę higieny jamy ustnej, gdzie propagowane były wśród małych pacjentów zasady profilaktyki i higieny jamy ustnej. Dominującą tematykę naukową katedry i zakładu stanowiły szeroko pojęta profilaktyka stomatologiczna oraz choroby tkanek twardych zębów, urazy zębów, aspekty immunologii śliny, a także zagadnienia z zakresu stomatologii estetycznej. Wiele uwagi poświęcano dzieciom specjalnej troski. Szczególną opieką otoczono pacjentów z tzw. chorobami układowymi, cukrzycą, zespołem nerczycowym, celiakią, chorobami krwi, zespołem Downa oraz dzieci upośledzone umysłowo i fizycznie.
Z wielkim zaangażowaniem i oddaniem Pani prof. dr hab. n. med. Krystyna Fetkowska‑Mielnik realizowała zadania nauczyciela akademickiego. Prowadziła wykłady z zakresu stomatologii wieku rozwojowego, propedeutyki stomatologii i materiałoznawstwa stomatologicznego, a także zajęcia dla studentów VI roku Wydziału Lekarskiego Akademii Medycznej. Była organizatorem aktywnie działającego Studenckiego Koła Naukowego przy Katedrze i Zakładzie Stomatologii Wieku Rozwojowego. Pani Profesor swą sympatię do młodzieży okazywała podczas wykładów i egzaminów. Ze szczególną pasją i energią prowadziła zajęcia dydaktyczne. Miała istotny wpływ na kształtowanie postaw życiowych i charakterów. W Katedrze i Zakładzie Stomatologii Wieku Rozwojowego pod kierownictwem Pani Profesor prowadzone było też szkolenie podyplomowe stomatologów oraz lekarzy medycyny rodzinnej. Pani Profesor wykładała również na kursach dokształcających i doskonalących dla lekarzy specjalizujących się w różnych dziedzinach stomatologii. Przez wiele lat Pani Profesor pełniła funkcję konsultanta wojewódzkiego ds. stomatologii oraz była członkiem Krajowej Komisji ds. Szkolenia Podyplomowego w zakresie stomatologii.
W latach 1981‑1988 i 1990‑1996 Pani Profesor była prodziekanem Oddziału Stomatologii Wydziału Lekarskiego Akademii Medycznej w Lublinie, a także członkiem Senatu i komisji senackich i wydziałowych. Jako prodziekan przez cztery kadencje organizowała proces dydaktyczny dla wszystkich roczników studentów stomatologii.
Aktywna działalność Pani Profesor w towarzystwach i organizacjach naukowych stanowiła istotny wkład w rozwój stomatologii dziecięcej. W latach 1980‑1988 była przewodniczącą Oddziału Lubelskiego Polskiego Towarzystwa Stomatologicznego, a w latach 1988‑1996, przez dwie kadencje, prezesem Krajowej Sekcji Stomatologii Dziecięcej Polskiego Towarzystwa Stomatologicznego. W tym okresie Pani Profesor zorganizowała cztery zjazdy z udziałem gości krajowych i zagranicznych. Przedstawiane i dyskutowane na zjazdach zagadnienia pozwoliły uczestnikom nie tylko zapoznać się z najnowocześniejszymi osiągnięciami stomatologii dziecięcej, ale miały wpływ na wytyczenie nowych kierunków badawczych. W opinii uczestników, organizowane przez Panią Profesor zjazdy były wysoko oceniane zarówno pod względem tematycznym, jak i organizacyjnym. Pani Profesor przez dwie kadencje pełniła funkcję przewodniczącej Krajowej Komisji Profilaktyki i Oświaty Zdrowotnej Zarządu Głównego Polskiego Towarzystwa Stomatologicznego. Sukcesy stomatologii dziecięcej są nierozerwalnie związane z osiągnięciami Pani Profesor, której za zasługi nadano złotą odznakę Polskiego Towarzystwa Stomatologicznego Bene Meritus w 1985 roku, godność członka honorowego Polskiego Towarzystwa Stomatologicznego w 2001 roku oraz godność członka honorowego Stowarzyszenia Polskich Lekarzy Stomatologów.
W latach 1993‑2001 Pani Profesor była redaktorem naczelnym „Przeglądu Stomatologii Wieku Rozwojowego”, członkiem komitetu redakcyjnego „Magazynu Stomatologicznego” oraz redaktorem strony polskiej ukraińskiego czasopisma „Nowiny Stomatołogii”.
Dorobek naukowy prof. dr hab. n. med. Krystyny Fetkowskiej‑Mielnik to ponad dwieście prac, opublikowanych w czasopismach krajowych i zagranicznych. Zainteresowania Pani Profesor koncentrowały się głównie wokół zagadnień związanych z etiologią, patogenezą, diagnostyką i leczeniem choroby próchnicowej u dzieci, urazami zębów u dzieci, metodami leczenia z zastosowaniem nowych materiałów kompozycyjnych do odbudowy twardych tkanek zębów, problemami stomatologicznymi u dzieci specjalnej troski, profilaktyką i promocją zdrowia jamy ustnej u dzieci i młodzieży.
Pod kierunkiem Pani Profesor powstało trzynaście rozpraw doktorskich, była ona też recenzentem trzydziestu dwóch prac doktorskich, trzech prac habilitacyjnych, opiekunem dwóch prac habilitacyjnych oraz kilkakrotnie recenzentem dorobku naukowego do tytułu profesora. Opatentowała jeden wzór użytkowy, zredagowała dwa podręczniki, oceniła pięć książek i skryptów i przygotowała dziewięć opinii projektów prac badawczych zlecanych przez KBN. Pod kierunkiem Pani Profesor kilkunastu lekarzy uzyskało specjalizację.
Pani Profesor brała czynny udział w wielu kongresach i zjazdach krajowych i zagranicznych. Rozwijała współpracę z uniwersyteckimi ośrodkami z Kanady, Niemiec, USA, Grecji, Szwajcarii, Szwecji i z Liechtensteinu. Była członkiem prestiżowych towarzystw naukowych: European Organization for Caries Research (ORCA), International Association of Paediatric Dentistry (IAPD), Fédération Dentaire Internationale (FDI), Academy Pierre Fauchard (APF). Pani Profesor należała również do Polskiego Towarzystwa Lekarskiego i Lubelskiego Towarzystwa Naukowego.
Wyrazem uznania dla zasług i wkładu prof. dr hab. n. med. Krystyny Fetkowskiej‑Mielnik w rozwój stomatologii dziecięcej są liczne wyróżnienia, odznaczenia i nagrody, jakie otrzymała za swoje osiągnięcia, m.in. Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski, Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski, Złoty Krzyż Zasługi, odznaka honorowa „Za wzorową pracę w służbie zdrowia”, medal „Pięćdziesiąt lat nauczania medycyny w Lublinie”, Medal Komisji Edukacji Narodowej, nagroda indywidualna Ministra Zdrowia i Opieki Społecznej za osiągnięcia dydaktyczne, nagroda zespołowa za osiągnięcia naukowe – za cykl prac z zakresu stomatologii wieku rozwojowego, medal prezydenta Lublina „Zasłużony dla Miasta Lublin”. Pani Profesor była wielokrotnie odznaczona nagrodami Rektora Akademii Medycznej w Lublinie za pracę naukową i dydaktyczną.
Swoją ponad 20‑letnią aktywną pracą na stanowisku kierownika Katedry i Zakładu Stomatologii Wieku Rozwojowego prof. dr hab. n. med. Krystyna Fetkowska‑Mielnik wprowadziła tę placówkę do czołówki krajowej, stworzyła lubelską szkołę stomatologii dziecięcej oraz zainicjowała wiele nowych kierunków badań naukowych w tej dziedzinie. W ciągu swego twórczego życia zawodowego kształtowała pracę wielu organizacji naukowych, a przede wszystkim Akademii Medycznej w Lublinie. W 2001 roku Pani Profesor przeszła na emeryturę, ale nie zaprzestała pracy naukowej i nauczania stomatologii dziecięcej. Swoim współpracownikom doradzała kierunki badań naukowych oraz umożliwiała kontakty zagraniczne dzięki autorytetowi w środowisku stomatologicznym w kraju i za granicą.
Pani Profesor była dla nas autorytetem, niezastąpioną Szefową, nauczycielem i życzliwym przewodnikiem. Starała się być blisko ze swoim Zespołem i go wspierać.
Pani Profesor Krystyna Fetkowska‑Mielnik zmarła 30 grudnia 2021 roku. Ci, którzy się z nią zetknęli, zachowają ją we wdzięcznej pamięci, a jej życiowe osiągnięcia naukowe i zawodowe kontynuować będą córka prof. dr hab. n. med. Maria Mielnik‑Błaszczak i wnuk dr n. med. Jerzy Błaszczak.
Pracownicy
Katedry i Zakładu Stomatologii Wieku Rozwojowego
Uniwersytetu Medycznego w Lublinie
Waldemar Tomasz Andrzejewski (1939‑2021)
Waldemar Tomasz Andrzejewski urodził się 26 stycznia 1939 roku w Poznaniu. Tam też skończył w 1961 roku studia na Wydziale Stomatologicznym Akademii Medycznej.
Na studiach poznał swoją przyszłą żonę Janinę, pochodzącą z Krzczonowa w województwie lubelskim i 16 września 1962 roku Janina i Waldemar wzięli ślub w Krzczonowie. W tym czasie w Ośrodku Zdrowia w Krzczonowie były wolne etaty dla lekarzy stomatologów i oboje skorzystali z tej okazji. Mieli przepracować tu tylko 5 lat a pozostali aż do zasłużonej emerytury. Dochowali się dwójki dzieci i dwóch wnuków.
Początkowo dr Andrzejewski pracował na całym etacie w Ośrodku Zdrowia w Krzczonowie a Jego żona Janina pracowała w gabinecie szkolnym. Później pracował również w okolicznych ośrodkach zdrowia: w Żukowie, Wysokiem, Kosarzewie, Giełczwi i Chmielu.
W 1976 roku uzyskał II stopień specjalizacji z protetyki stomatologicznej na Akademii Medycznej w Lublinie. Waldemar był jedynym specjalistą protetykiem w okolicy i dzięki temu został kierownikiem przychodni protetycznej w Bychawie, pełniąc równocześnie funkcję kierownika Obwodowej Przychodni Stomatologicznej w ZOZ w Bychawie. Przeszedł na emeryturę w 2001 roku i przez kilka lat pracował w prywatnym gabinecie. W 2012 r. uczestniczył w Poznaniu w uroczystości odnowienia dyplomu lekarza stomatologa po 50. latach od jego uzyskania.
Waldemar Andrzejewski był aktywnym członkiem i jednym z założycieli (w 1980 r.) Towarzystwa Przyjaciół Regionu Krzczonowskiego. Organizatorem I Zjazdu Koleżeńskiego Miłośników Krzczonowa w 1980 r. pod hasłem: „Ziemia krzczonowska piękna i gospodarna” oraz II Zjazdu Koleżeńskiego w 1984 r. w Krzczonowie.
Był bardzo pracowity i nigdy się nie oszczędzał. Wszyscy Jego pacjenci pamiętają Go jako bardzo dobrego specjalistę, nieodmawiającego pomocy, bez względu na porę dnia, również w niedziele i w święta, a zdarzało się to często: Pan Andrzejewski miał wspaniałe podejście do pacjenta, nawet tak strasznie przerażonego jak mały ja. Mimo smutku z uśmiechem wspominam wizyty w gabinecie Pana Doktora i bardzo Mu dziękuję.
Dobry Mąż, cudowny Ojciec, kochany Dziadek, życzliwy i zawsze chętny do pomocy sąsiad.
Cenił sobie spokój, uwielbiał długie spacery w lesie i pracę w swoim ogrodzie, w wolnych chwilach dużo czytał, miał ogromną wiedzę, szczególnie z zakresu historii. Bardzo skromny i bezinteresowny: …Był cudownym człowiekiem. Będzie mi Go brakowało, jego dobrego słowa i szczerego uśmiechu.
Zmarł po ciężkiej chorobie w wieku 82 lat. Pochowany został w grobie rodzinnym na cmentarzu parafialnym w Krzczonowie. Żegnała go najbliższa Rodzina, przyjaciele oraz wdzięczni mieszkańcy Krzczonowa i okolic.
Uczciwi i inteligentni ludzie nie dokonują rewolucji, ponieważ zawsze stanowią mniejszość – Arystoteles.
Doktor Waldemar Andrzejewski był Wspaniałym Człowiekiem i na zawsze pozostanie w mojej pamięci – to słowa przyjaciółki Rodziny po Jego śmierci.
Bardzo Go nam brakuje i chociaż w tej chwili nie ma Go z nami, to czujemy Jego obecność i wiemy, że czuwa nad nami i będzie czuwał razem ze Swoim nieżyjącym Synem Pawłem i ukochanym Wnukiem Marcinem, również lekarzem.
Żona Janina oraz córka Agata z mężem Piotrem
[/vc_column_text][/vc_tta_section][vc_tta_section title=”Hanna Zdanowicz” tab_id=”1635697756352-816f829c-4ba0″][vc_column_text]Hanna Zdanowicz (z domu Chromińska) (1927‑2022)
Studiowała na Wydziale Lekarskim UMCS oraz w Akademii Medycznej w Krakowie, gdzie otrzymała dyplom w 1952 r. Specjalizacje obu stopni z pediatrii zrobiła w szpitalu przy ul. Staszica pod kierownictwem prof. Witolda Klepackiego.
Od roku 1962 aż do przejścia na emeryturę w 1991 roku pracowała w szpitalu przy ul. Biernackiego. Kilka lat pracowała także w Libii.
Okręgowa Rada Lekarska przyznała jej w roku 2013 Złoty Laur Medyczny. Koleżanki, które wnioskowały o to wyróżnienie, napisały m.in.: „Doktor Hanna Zdanowicz zapisała się w pamięci małych pacjentów, ich rodziców i współpracowników jako wybitny fachowiec oraz człowiek o ogromnej kulturze osobistej. Jej stosunek do pacjentów charakteryzował się sumiennością, a jednocześnie był niezwykle ciepły. Dla nas, młodych wtedy jeszcze lekarek, była Pani Doktor wzorem rzetelności zawodowej, nienagannej postawy moralnej, a jednocześnie oparciem w naszej codziennej pracy z chorymi dziećmi”.
Była córką dr. Cypriana Chromińskiego – bakteriologa i analityka klinicznego, kierownika lubelskiej filii Państwowego Zakładu Higieny w latach 1925‑52, działacza Izby Lekarskiej w Lublinie od 1931 roku, a także właściciela laboratorium analitycznego.
Kochała ogrody. Uprawiała własny. Cieszyły ją wypady do lasu, na grzyby. Z pasją żeglowała po warmińsko‑mazurskich jeziorach. Z dziećmi i wnukami wędrowała po Tatrach. Przez kilkadziesiąt lat Brzegi pod Głodówką były centrum jej „stumilowego lasu”.
Dzięki niej martwimy się o Kłapouchego, brykamy z Tygryskiem, unikamy przemądrzałych Sów, kumplujemy się z Misiem o Bardzo Małym Rozumku i ciągle czytamy „Takie sobie bajeczki”.
Żegnaj Haniu.
Rodzina
[/vc_column_text][/vc_tta_section][vc_tta_section title=”info redakcji” tab_id=”1635697758923-b3d0e939-b50f”][vc_column_text]Informujemy, że w Medicusie nie zamieszczamy kondolencji. Zawsze publikujemy natomiast wspomnienia o zmarłych lekarzach i lekarzach dentystach. Autorami wspomnień są zwykle przyjaciele, współpracownicy i koledzy Zmarłych lub rodzina i najbliżsi.Tekst wspomnienia (do 3 tysięcy znaków ze spacjami) należy przesłać na adres redakcji medicus@oil.lublin.pl do 10 dnia każdego miesiąca i dołączyć zdjęcie. [/vc_column_text][/vc_tta_section][/vc_tta_pageable][/vc_column][/vc_row][vc_row][vc_column][/vc_column][/vc_row]
