W Dzienniku Ustaw RP z dnia 30 grudnie 2020 r. poz. 2424 ukazało się Rozporządzenie Ministra Zdrowia z dnia 23 grudnia 2020 r. w sprawie recept. W dużym stopniu szereg poprzednich ustaleń pozostaje bez zmian. Nadal można wystawiać recepty zarówno w formie elektronicznej, jak i papierowej.

Rozporządzenie określa: 1. Sposób wystawienia i realizacji recept, w tym zakres danych niezbędnych do ich realizacji; 2. Sposób realizacji recepty transgranicznej w postaci elektronicznej wystawionej w innym niż Rzeczpospolita Polska państwie członkowskim Unii Europejskiej lub państwie członkowskim Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA); 3. Budowę i sposób nadawania numeru identyfikującego receptę; 4. Sposób przechowywania recept; 5. Kody uprawnień dodatkowych pacjentów i wykaz dokumentów potwierdzających te uprawnienia; 6. Identyfikatory oddziałów wojewódzkich NFZ; 7. Wymiary i wzory recept wystawionych w postaci papierowej.

Większość zaleceń zawartych w Rozporządzeniu MZ dotyczy farmaceutów realizujących recepty. Niestety, zmienia się częściowo wygląd recepty papierowej. Zachowuje ona dotychczasowe wymiary, które w przypadku recepty papierowej nadal nie mogą być mniejsze niż 200 mm długości i 90 mm szerokości. Jednak z recepty znika pole „Oddział NFZ”, co skutkuje koniecznością drukowania nowych recept papierowych. Czy rzeczywiście w okresie pandemii Covid‑19, Ministerstwo Zdrowia nie ma ważniejszych spraw, tylko zmuszać lekarzy do drukowania, na własny koszt, nowych recept „Rp” i „Rpw”?

Do dnia 30 czerwca 2021 r. recepty mogą być realizowane na dotychczasowych drukach. Nie ma istotnych zmian w kodach uprawnień dodatkowych pacjenta. Identyfikatory oddziałów wojewódzkich NFZ pozostały niezmienione. Wzór recepty papierowej: „Rp” określa załącznik nr 6 do Rozporządzenia, a recepty „Rpw” (leki narkotyczne) załącznik nr 7. Dwie pierwsze cyfry w unikalnym wzorze recepty dotyczą: „02” ‑ lekarzy i felczerów, „03” – pielęgniarek i położnych, „04” ‑ farmaceutów.

Oddział wojewódzki NFZ na wniosek osoby uprawnionej lub świadczeniodawcy, przydziela zakres liczb będących unikalnymi numerami identyfikacyjnymi recepty. Osoba uprawniona lub świadczeniodawca zaopatruje się w druki recept w postaci papierowej we własnym zakresie. Osoba uprawniona albo świadczeniodawca może złożyć do oddziału wojewódzkiego funduszu, wniosek o wystawienie numerów identyfikujących za pośrednictwem podmiotu zajmującego się drukiem recept. Na recepcie papierowej muszą być umieszczone dane podmiotu, w którym wystawiono receptę, dane dotyczące osoby wystawiającej receptę, a dane dotyczące unikalnego numeru recepty są przedstawione dodatkowo techniką służącą do ich automatycznego odczytu w postaci kodu kreskowego.

W przypadku osoby wystawiającej receptę kategorii „Rpw” (środki odurzające) otrzymuje ona numer identyfikujący od wojewódzkiego inspektora farmaceutycznego właściwego ze względu na adres zamieszkania osoby wystawiającej receptę. Na recepcie „pro auctore” osoba wystawiająca receptę może nie zamieszczać, w części recepty dotyczącej pacjenta, danych naniesionych na receptę w postaci nadruku lub pieczęci. Datę urodzenia w przypadku pacjenta do 18 r. ż., jeżeli tej daty nie można ustalić, osoba wydająca lek określa na podstawie innego dokumentu przedstawionego przez osobę okazującą receptę.

Recepta w postaci elektronicznej, na której nie oznaczono terminu realizacji recepty, nie może być zrealizowana po upływie 30 dni od daty jej wystawienia. Na jednej recepcie papierowej nie mogą być przepisane leki o różnym terminie realizacji, każdy z nich powinien być przepisany na oddzielnych receptach. W przypadku oznaczenia terminu realizacji na recepcie elektronicznej, farmaceuta kieruje się wiedzą medyczną i oznacza na 365 dni. W przypadku braku takiego oznaczenia recepta jest ważna 30 dni.

Recepta transgraniczna może zostać zrealizowana w Polsce, o ile nie została zrealizowana w innym kraju UE. Jest ona realizowana za pełną odpłatnością. Recepta wystawiona w innym kraju (nie w UE) jest realizowana na podobnych zasadach.

Jerzy Jakubowicz