O psychiatrii w Lublinie
z prof. dr hab. n. med. Hanną Karakuła‑Juchnowicz,
kierownik I Kliniki Psychiatrii, Psychoterapii i Wczesnej Interwencji Uniwersytetu Medycznego w Lublinie,
rozmawia Anna Augustowska
[su_spacer size=”30″]
- Po ponaddwuletniej przerwie, spowodowanej wybuchem pandemii COVID‑19, na przełomie września i października odbyły się Lubelskie Spotkania Naukowe. Ile osób uczestniczyło w spotkaniach, z jakich ośrodków?
– Czas pandemiczny zaburzył cykliczność wielu konferencji, w tym Lubelskich Spotkań Naukowych, stąd z wielką radością i ulgą spotkaliśmy się już po raz XXII. W sumie gościliśmy ponad 160 psychiatrów z całej Polski, w tym także z głównych ośrodków akademickich: Warszawy, Krakowa, Łodzi, Szczecina, Białegostoku, Poznania i Katowic.
- Tegoroczna edycja LSN to 10 sesji, 5 warsztatów – bardzo różnorodnie?
– Oprócz sesji poświęconych klasycznej problematyce psychiatrycznej, dotyczącej zaburzeń afektywnych, schizofrenii, reformy w psychiatrii, czy psychiatrii dzieci i młodzieży, nie zabrakło zagadnień interdyscyplinarnych z tzw. pogranicza psychiatrii, poruszających problemy związane ze zdrowiem psychicznym i ginekologią, endokrynologią czy zespołem bezdechu sennego.

- Dlaczego wykład wzbudził tak wielkie zainteresowanie?
– Wysłuchaliśmy wykładu dr Adriany Iturbide Beltrán z Instituto Nacional de Neurología y Neurocirugía w Meksyku. Dotyczył praw człowieka i neuronauki w dobie nowych technologii. Dr Beltran skonfrontowała nas z realną możliwością dekodowania myśli i manipulowania nimi w związku z postępem technologicznym, który na nowo definiuje ludzkie życie i zmienia rolę człowieka w społeczeństwie. Z jednej strony neurotechnologia stwarza przełomowe możliwości dla środowiska naukowego i medycznego, z drugiej niesie ze sobą bezprecedensowe implikacje zagrażające prawom człowieka, których powinniśmy być świadomi. Oprócz części merytorycznej oraz zagrożeń związanych z postępem technologii, wykład koncentrował się także na poszukiwaniu rozwiązań, którym musimy wyjść naprzeciw. Niezwykle istotna była część wykładu dotycząca neuroetyki i neuroprawa. Niektóre kraje takie jak Hiszpania czy Chile już podjęły próby sformułowania praw, które chroniłyby granice naszej prywatności i suwerenności w dynamicznie zmieniającym się świecie, gdzie sztuczna inteligencja może być dla człowieka wielką pomocą, ale także niedocenianym zagrożeniem.
- A czego dotyczyły warsztaty?
– Uczestnicy mogli m.in. przyjrzeć się i zrozumieć, jak posługiwać się testem Rorschacha – projekcyjnym testem plam atramentowych; dowiedzieć się, jak zoomorficzny robot Królik Brian może pomóc w terapii dzieci z zaburzeniami ze spektrum autyzmu, a także, jak radzić sobie z pacjentem samouszkadzającym się i jak ważne jest wprowadzenie do codziennej praktyki klinicznej treningu Balinta, zapobiegającego wypaleniu zawodowemu lekarzy.
- Odbyła się także sesja studenckich kół naukowych oraz doniesień zjazdowych.
– Młodzi naukowcy podzielili się z nami w sposób entuzjastyczny wynikami prowadzonych przez siebie projektów. Prezentowane tematy wzbudzały żywe dyskusje i obejmowały problematykę od poszukiwań biologicznych predyktorów rozwoju zaburzeń nastroju po wieloośrodkowe badania międzynarodowe, dotyczące zdrowia psychicznego studentów, skutków palenia e‑papierosów czy zastosowania sztucznej inteligencji w ocenie ryzyka samobójczego. Wszyscy uczestnicy zostali nagrodzeni książkami.
Chciałabym już teraz serdecznie zaprosić na zapowiadające się niezwykle ciekawie XXIII Lubelskie Spotkania Naukowe, które odbędą w Lublinie późną wiosną w dniach 25‑27 maja 2023 roku.
