Grzegorz Sobieszek: W zabiegach CTO ogromne znaczenie mają badania rezonansu serca w celu analizy i wskazań do rewaskularyzacji oraz tomografia naczyń wieńcowych, która w korejestracji z obrazem angiograficznym pozwala na optymalizację wykonania zabiegu CTO. Dzięki Angio‑CT jesteśmy w stanie zobrazować przebieg zamkniętego odcinka naczynia oraz charakter blaszki miażdżycowej, na przykład obecność zwapnień. To bardzo pomaga w planowaniu i wykonaniu interwencji. W 1. Szpitalu Wojskowym mamy na szczęście świetną współpracę z zespołem Zakładu Radiologii, kierowanym przez dr n. med. Katarzynę Dyndor, co pozwala wykorzystywać wyniki tych badań w codziennej praktyce. Wydaje się, że obrazowanie radiologiczne będzie odgrywać w kardiologii coraz większą rolę, staramy się więc nadążać za światowymi trendami.

Grzegorz Sobieszek, Katarzyna Dyndor: Dzięki możliwości wykonywania rezonansu serca, możemy diagnozować skuteczniej a poprzez to leczyć pacjentów. Najlepszy przykład to sytuacja z ostatnich dni: 46‑letni pacjent dotychczas nieleczony, przyjęty został z powodu nagłego zatrzymania krążenia w mechanizmie migotania komór w warunkach przedszpitalnych, a następnie kilkakrotnie już na oddziale, skutecznie zresuscytowany. U pacjenta wykonaliśmy pełną diagnostykę, w tym echo serca, koronarografię itd., ale dopiero wykonany rezonans serca pozwolił nam wykluczyć zapalenie mięśnia serca jako potencjonalną odwracalną przyczynę arytmii komorowej i podjąć decyzję terapeutyczną pomiędzy założeniem pacjentowi kamizelki defibrylującej i obserwacji, a wszczepieniem kardiowertera defibrylatora na stałe.

Pierwsze na Lubelszczyźnie zabiegi angioplastyki naczyń wieńcowych z zastosowaniem aterektomii orbitalnej przeprowadzono 21.07.2022 w Pracowni Hemodynamiki i Oddziale Kardiologii 1. Wojskowego Szpitala Klinicznego w Lublinie. To pierwsze […]

Grzegorz Sobieszek: Na konferencji Technology and Hart Failure Therapeutics THT 2022, która od lat gromadzi największe autorytety w zakresie tematyki dotyczącej niewydolności serca, przedstawiliśmy pracę „Assessment of the nutritional status of patients with chronic heart failure using electrical bioimpedance analysis as a modern and effective treatment monitoring tool” przygotowaną wspólnie przez zespół Oddziału Kardiologii 1. WSzK w Lublinie i Katedry Fizjologii UM w Lublinie. Zaprezentowaliśmy wyniki badań, dotyczące diagnostyki zaburzeń odżywiania oraz sarkopenii i kacheksji u pacjentów z niewydolnością serca przy pomocy bioimpedancji.

Grzegorz Sobieszek: Stymulatory bezelektrodowe to ciekawa alternatywa dla klasycznych układów, które oprócz generatora impulsów umieszczanego w loży w okolicy podobojczykowej wymagają implantacji elektrod. Niestety, większość powikłań jest związana właśnie z obecnością loży i elektrod. Stymulator bezelektrodowy to urządzenie niewiele większe od tabletki, które implantujemy bezpośrednio wewnątrz serca. W chwili obecnej nie mamy refundacji tego typu urządzeń, pozostają one alternatywą dla pacjentów, u których nie możemy wszczepić klasycznych układów z powodu braku dostępu naczyniowego lub z powodu powikłań infekcyjnych poprzednich zabiegów. Pierwszy zabieg u pacjenta z niewydolnością nerek i brakiem dostępu mamy za sobą – było to najnowsze urządzenie, które będąc tylko w prawej komorze, czytając hemodynamikę serca, potrafi dostosować stymulację komorową do rytmu przedsionków pacjenta. Cieszymy się, że jako pierwsza pracownia w Lublinie możemy zaoferować wybranym pacjentom zarówno stymulację układu bodźco‑przewodzącego, jak i stymulatory bezelektrodowe.