Z prof. dr hab. Iwoną Beń-Skowronek, przewodniczącą Oddziału Lubelskiego Polskiego Towarzystwa Pediatrycznego, rozmawia dr n. med. Monika Bojarska-Łoś.

■ Od kiedy istnieje Oddział  Lubelski Polskiego Towarzystwa Pediatrycznego?

Oddział istnieje od lat siedemdziesiątych. Pierwszą przewodniczącą była prof. dr hab. Hanna Modzelewska, potem kolejno: prof. dr hab. Irena Szajner-Milart, prof. dr hab. Hanna Szpruch i prof. dr hab. Wanda Furmaga-Jabłońska, a obecnie prof. dr hab. Iwona Beń-Skowronek. Oddział liczy 111 członków – lekarzy pediatrów i specjalizujących się w pediatrii.

■ Kto może być członkiem i czym zajmuje się Lubelski Oddział  Towarzystwa Pediatrycznego?

Członkiem PTP może być każdy lekarz pediatra, lekarz z inną specjalizacją zajmujący się chorobami dzieci, lekarze kształcący się w zakresie pediatrii i innych specjalizacji pediatrycznych.

Oddział zajmuje się spotkaniami naukowymi, szkoleniami podyplomowymi w zakresie chorób dziecięcych i we współpracy z anestezjologami Uniwersyteckiego Szpitala Dziecięcego w Lublinie prowadzi też szkolenia z resuscytacji dzieci. Lekarze naszego oddziału są autorami licznych publikacji z zakresu pediatrii, zaleceń dotyczących diagnostyki schorzeń wieku dziecięcego i szczepień. Obecnie przy lubelskim PTP działa Sekcja Młodych, która jest współorganizatorem szkoleń. Jej członkowie prezentują opisy przypadków i najnowsze metody diagnostyki i leczenia w pediatrii na comiesięcznych spotkaniach w USD w Lublinie.

■ Jakie są kierunki rozwoju współczesnej pediatrii?

Pediatria rozwija się bardzo dynamicznie. Rozwój dotyczy zarówno profilaktyki wielu schorzeń: znacznie zostały rozszerzone badania przesiewowe noworodków – obecnie obejmują one: wrodzoną niedoczynność tarczycy, fenyloketonurię, wrodzony przerost nadnerczy, mukowiscydozę i około 30 chorób metabolicznych, rdzeniowy zanik mięśni, niedosłuch. Co roku opracowywany jest coraz bardziej nowoczesny kalendarz szczepień ochronnych. Do badań przesiewowych i bilansowych dzieci wchodzą nowe badania, np. oznaczanie lipogramu przy bilansie 6-latka w celu wczesnej diagnostyki rodzinnej hipercholesterolemii i profilaktyki chorób sercowo-naczyniowych.

Ogromnie rozwijają się również szczegółowe specjalizacje pediatryczne, gdzie liczba nowych badań i metod leczenia znacznie przekracza ramy tego opracowania. Postęp metod leczniczych w hematologii dziecięcej, endokrynologii dziecięcej, kardiologii dziecięcej, pulmonologii i alergologii, reumatologii dziecięcej, nefrologii dziecięcej, neurologii dziecięcej i zakaźnych chorobach u dzieci jest powodem znacznie lepszej prognozy dotyczącej przeżywalności dzieci i wyleczeń z ciężkich chorób. O tym postępie świadczy rosnący odsetek wyleczeń (np. 90% dzieci z ostrą białaczką limfocytarną, leczenie genowe dzieci z SMA) lub poprawa prognozy na przeżycie oraz poprawa jakości życia.

Ogromnym wyzwaniem jest profilaktyka i leczenie choroby otyłościowej – tu wprowadzenie analogów GLP1 daje większe możliwości prowadzące do ograniczenia choroby otyłościowej i jej powikłań w dorosłym wieku. Bo poprawa stanu zdrowia uzyskana w dzieciństwie u naszych pacjentów będzie procentowała przez całe życie.